In de extreme klimaatcondities van het IJslandse Reykjavik wordt de mogelijkheid voorgelegd om een compleet nieuw stadsdeel te plannen op de plek waar nu het vliegveld midden in de stad ligt: Vatnsmyri. Het omvat een programma met Universiteitsvoorzieningen, kennisintensieve bedrijven, een busterminal, horeca en leisure voorzieningen en vele woningen. De huidige wijze van uitbreiding in Reykjavik is generiek suburbaan, geschoeid op Amerikaanse leest. Dat is jammer en in schril contrast met de overweldigende natuur van IJsland. We gaan opzoek naar een stedenbouw en architectuur die verbinding zoekt met deze omgeving.Die vinden we in het eenvoudige principe van oude IJslandse turfwoningen (de “Torfbaer”) die met zijn rug op de wind ligt en een geborgen, luwe zonzijde schept. De luwe zijde maken we open van karakter en bont gekleurd in het palet van de oude binnenstad van Reykjavik. De gesloten zijde is begroeid en vormt een aaneengesloten landschap. Dit principe hebben we in het hele plan doorgezet, waardoor grote programma’s hoge heuvels in de stad worden en de stad één windlandschap. Dit windlandschap wordt doorsneden door één bewaarde landingsbaan die als verwarmde buitenruimte van Lavasteen is ingericht. De steen maakt het mogelijk om thermische warmte op te slaan, wat ook in de winter een geschikte plek zal genereren om te verblijven. Deze "strip" is de eenvoudigste verbinding tussen het centrum van Reykjavik en het thermische strand en en hier zijn ook alle publieke programma’s aan gepositioneerd. Op de plekken waar de gebouwen van de luchthaven stonden creëren we een patroon van landschappelijke kraters. Deze besloten plekken zijn geschikt voor bijzondere collectieve programma’s zoals een park, camping en enkele monumentale gebouwen.Het resultaat is een stad die op zoveel mogelijk manieren warmte wil bieden aan haar bewoners en bezoekers.
Terug naar de VHP pagina index.